Onlangs waren we als gezin op ons favoriete vakantiebestemming Curaçao, waar er geen 4 maar slechts 2 seizoenen zijn. Gedurende het hele jaar is het daar natuurlijk lekker warm, maar kent ook Curaçao flinke regenbuien en kun je ook flink verrast worden door het weer.
Buienradar of een andere weer-app kun je volgens de locals beter niet gebruiken, want op een voorspelde regenachtige dag, kan het evengoed de hele dag zonnig zijn.
Ook in Nederland zijn die apps vaak nét niet accuraat en zijn de voorspellingen ook vaak net verkeerd. En juist die onvoorspelbaarheid zorgt er voor dat het ook vaak nét niet goed uitkomt. Precies op het moment dat we gaan lopen naar de begraafplaats bijvoorbeeld, zou het fijn zijn als het even droog blijft.
Maar is de lente of zomer in Nederland ook geen garantie voor droog weer op de dag van de uitvaart of condoleance en denk ik bijvoorbeeld terug aan een condoleance aan huis in Corona-tijd met een hele lange rij mensen die allemaal als ‘verzopen katjes’ door het huis moesten.
En zo belanden we dit weekend na de grote hoeveelheid gevallen sneeuw op een smal glad weggetje, waar we uiteindelijk zelfs nog moesten draaien om na het thuisbrengen weer weg te komen. Dan is het wel even spannend, heel voorzichtig rijden en goed opletten waar de weg eindigt en begint. Gelukkig kwam alles goed en konden we wij weer naar huis.
In tegenstelling tot daar waar families in belanden bij een onverwacht overlijden. Terwijl de kinderen buiten sneeuwpoppen bouwden en van de hellingen sleeën, voltrok zich in huis een heel andere gebeurtenis, namelijk het overlijden.
De dood laat zich niet leiden, net als het weer.
Het weer en de mens komt zoals het gaat en gaat zoals het komt.
