Alle blogs die ik schrijf gaan over echte verhalen. Ik schrijf niet standaard een blog na elke uitvaart en alles wat ik schrijf is in overleg met de familie.
Door een zeer noodlottig verkeersongeval zat ik kort na het overlijden van een 13 jarige jongen in Hoorn aan tafel bij zijn ouders.
Het verdriet was zo intens en eigenlijk onnoembaar, maar zoals dat gaat, zit ik daar omdat er zaken geregeld moeten worden. Te denken aan het kiezen van een kist, kaarten, bloemen, muziek, sprekers, de keuze tussen begraven en cremeren. Gelukkig werk ik zelfstandig, geen onderdeel van een grote organisatie of verzekeraar, dus bepaal ik zelf met de familie welke beslissingen we nu nemen en welke kunnen wachten.
De eerste stap was de opbaring regelen in de sleutelkamer van het uitvaartcentrum aan de Berkhouterweg, gevolgd door een plekje uitkiezen op de begraafplaats. Dit moesten we doen in de stromende regen, maar de regen deed de ouders niks. Erger dan dit werd het toch niet. Ze vonden, met behulp van Petra van de begraafplaats een hele mooie plek op een open stuk, ver weg van de ingang van het uitvaartcentrum met een bankje om nog vaak terug te keren om bij hem te zijn.
In de dagen die volgden, kreeg het afscheid steeds meer vorm. De sprekers dienden zich druppelsgewijs aan, de muziek werd gekozen en elke dag kwamen er meer en meer bloemen. Zoveel bloemen dat we gaandeweg niet meer wisten waar we ze kwijt konden.
Het werd een afscheid waarin het verdriet van de vele vele aanwezigen heel intens was, en alle harten diep raakten. En niet alleen de naasten van Finn, ook de medewerkers van het uitvaartcentrum en ook ikzelf werden geraakt door dit hartverscheurende verdriet.
En de ouders van Finn? Die waren zo sterk, zo ongelooflijk bewonderingswaardig. Ze waren in staat om te spreken, een glimlach op hun gezicht te krijgen om mooie woorden en foto’s en met hun warmte en krachtigheid de mensen om hen heen kracht te geven.
Na het allerlaatste moment op de begraafplaats waar ze hun zoon en grote broer voor hun jongste moesten achterlaten, liepen ze gearmd weg. Op weg naar een toekomst zonder hun oudste zoon, maar met een kleine die zijn ouders nodig heeft. Gesteund door zovelen om hen heen, hoop ik dat ze steeds weer de kracht blijven vinden om door te gaan met elkaar.
Foto’s gemaakt door Yvette Vlaar Afscheidsfotografe
—————————
Wilt u meer weten over wat ik kan betekenen in uw situatie? Ik neem alle tijd, rust en aandacht om u te begeleiden bij een overlijden.
Uitvaartverzorging Carola Vriend
06-55397588 | info@carolavriend.nl
